Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/11659 K.2014/9565

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilli şirket tarafından kapsamında sigortalanan işyerinde bulunan emtiaların, işyerinin binasının elektrik tesisatında oluşan kısa devre nedeniyle çıkan yangın sonucu hasara uğradığını, hasarın müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini, hasarın meydana gelmesinde davalı bina malikinin kira sözleşmesinden ve BK gereğince kusurlu olduğunu belirterek 103.359,63.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, hasarın oluşmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, binanın 1984 yılından bu yana sigortalıya kiralanmış olduğunu, tüm bakım ve onarımından kendilerinin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; BK m. 58 gereğince bina malikinin sorumluluğundan sözedilebilmesi için binanın kötü yapılmasından ya da bakım, onarım ve muhafaza yükümünün yerine getirilmemesinden dolayı zararın ortaya çıkması gerektiği, yangının çıkış nedeninin binanın içinden mi yoksa kötü hava şartları nedeniyle dışarıdan kaynaklanan bir nedenle mi çıktığının belirlenemediği, davalının davranışı ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı kuralamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan dava reddedildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine maddesi uyarınca, nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/II maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.