KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/12418 E., 2013/12274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait aracın meydana gelen tek taraflı kazada hasar gördüğünü belirterek, kasko sigortacısı olan davalıdan 35.000,00 TL hasarın tazminini talep etmiştir.
Davalı vekili, kazanın bildirilen şekilde gerçekleşmediğini bildirerek talebin reddini savunmuştur.
Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, hasarın iddia edilen yerde park halindeyken meydana gelmesinin teknik olarak mümkün olmadığı anlaşılmakla talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflara bildirilip uyumazlığa ilişkin hüküm mahkemeye gönderilmiş, mahkemece; hakem kurulunca karar taraflara tebliğ edilmiş olduğundan mahkeme esas kaydının kapatılmasına karar verilmiş ve hakem heyeti kararının onanması konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
14.06.2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 12. fıkrasına göre, " Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir."
Temyize konu karar, anılan Yasa'nın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/12418, K. 2013/12274, 16 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama