Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/12593 K.2013/14530

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu, aracın ehliyetsiz davalı tarafından kullanımı esnasında 23.06.2010 tarihinde dava dışı ... idaresindeki araçla çarpışması sonucu ...ın vefat ettiğini, müvekkilinin... . mirasçılarına toplam 18.769 TL ödeme yaptığını, davalının olayda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek ödenen 18.769 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalının olayda kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

Somut olayda, Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/299 Esas ve 2012/289 Karar sayılı dosyasında, davalı hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan kamu davası açılmış ve mahkemece davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle hakkında beraat kararı verilmiş olup, dosyanın kesinleşip kesinleşmediği hususunda dosyada bilgi bulunmamaktadır.

BK.’nun 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı, gerekse delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de; ceza mahkemesince belirlenen maddi vakıayla bağlıdır.

Bu durumda mahkemece, anılan ceza dosyası da getirtilerek, davalının kusur durumu hususunda konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden, gerekçeli, ayrıntılı ve hüküm kurmaya elverişli bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hiç bilirkişi incelemesine başvurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.