Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/12710 K.2013/12487

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ayrı ayrı 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.880,79 TL, İrem için 6.174,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2013/12710

2013/12487

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmelidir. Mahkemece verilen ilk hüküm manevi tazminat yönünden kesinleşmiş, ancak vekalet ücreti ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece manevi tazminat tutarı yönünden ilk hüküm tarihi dikkate alınarak vekalet ücretine karar verilmeli, maddi tazminat yönünden ise son karar tarihi dikkate alınarak ve ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmadan hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK'nin 438/7.maddesi uyarınca hükmü temyiz eden davacılar yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.