Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/13175 K.2014/720

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olan araçta yolcu iken davalı sürücünün tam kusurlu hareketi sebebiyle meydana gelen kazada yaralanarak %99 oranında malul kaldığını, aracın ferdi kaza zorunlu koltuk sigortacısı olan dava dışı şirketinden 150.000,00TL tazminat alındığını ancak; uğranılan zararın bu bedelin çok üstünde olduğunu belirterek 10.000,00TL sürekli sakatlık tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; yargılma aşamasında davalı sürücü hakkındaki davayı atiye terk ettiklerini beyan ederek ıslah dilekçesi ile de maddi tazminata ilişkin taleplerini yükseltmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan vekili, ihbarın usulsüz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı M.S. A.yönünden açılan davanın atiye terk edilmesi nedeniyle bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı A. Sigorta A.Ş yönünden açılan davanın kabulü ile, 150.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla davalı A. sigorta dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm,

davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklı maluliyete dayalı olarak sürekli iş gücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, Adıyaman 82.Yıl Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından verilen raporda, davacının maluliyet durumu %99 olarak belirlenmiş ve bu rapor esas alınarak hesaplama yaptırılmıştır. Ancak raporun hangi tüzük esas alınarak düzenlendiği belli olmadığı, raporda meslek grubu ve arıza ağırlık ölçüsü gibi çalışma gücü kayıp oranının tespitinde etkili unsurlar da gösterilmemiştir.

Mahkemece, davacıya ait tüm tıbbi bilgi ve belgeler getirtilerek davacının sosyal sigortalar sağlık işleri tüzüğüne uygun şekilde maluliyet oranının tespiti için en yakın Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı veya üniversite hastanelerinin adli tıp kürsüsünden rapor alınarak sonucuna göre hesaplama yapılıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.