Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/13399 K.2013/16073

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu yaralandığını ve aracının hasarlandığını ileri sürerek 95 TL tedavi gideri, 700 TL geçici iş göremezlik zararı ve 3.905 TL araç hasarı olmak üzere toplam 4.700 TL maddi tazminatın davalılardan, 20.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, olayda davacının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddini savunmuş, 1.000 TL değer kaybı, 1.000 TL araç mahrumiyet zararı ve 2.500 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile 95 TL tedavi gideri, 1.572 TL araç hasar tazminatı ve 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ayrıca 6111 Sayılı Yasa sonrasında da davalı ... şirketinin hastane dışı sair tedavi harcamalarından sorumluluğunun devam ediyor olmasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların kusur oranları hususunda rapor aldırılmaksızın, Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/177 Esas sayılı dosyasındaki 25.08.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınmıştır. Anılan dosya, davalının kasko şirketinin, davacıya karşı açtığı rücu davası olup, davalı ... o dosyada taraf değildir. Bu nedenle anılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması da doğru değildir.

O halde mahkemece, ceza dosyası ile anılan Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/177 Esas sayılı dosyasının getirtilerek, konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden, dosyalardaki tanık beyanları da irdelenmek suretiyle olayın oluş şekli ile tarafların kusur oranları hususunda, ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun’unun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının A.3. maddesinin (e) bendi gereği manevi tazminat talepleri, trafik sigortası poliçe kapsamı dışındadır. Zaten davacı ... vekili de, davalı ... şirketlerinden manevi tazminat talebinde bulunmamıştır. Hal böyle iken, davalı ...Ş.'nin diğer davalıyla birlikte manevi tazminattan sorumlu tutulmuş olması, isabetli değildir.