Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/13508 K.2014/18489

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu olan bisikletli sürücü küçük Yunus’un davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın 27/05/2011 tarihinde çarpması nedeniyle vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 500,00 TL maddi tazminatın davalılardan, ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Medine ve Bayram’dan haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma talebini anne için 8.806,40 TL’ye, baba için 11.140,40 TL’ye yükselterek, ıslah edilen kısmın yalnız davalı E.. Sigorta A.Ş.’den tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücünün 2/8 oranında, bisiklet sürücüsü destek Yunus’un 6/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı baba Hayati için 8.806,40 TL, davacı anne Saime için 11.140,40 TL maddi tazminatın (davalı Medine ve Bayram’ın maddi tazminatın anne için 500 TL baba için 500 TL kısmından haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketi ile birlikte müteselsilen sorumlu olmak üzere) davalı sigorta şirketinden dava tarihin-

den itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacılar için ayrı yarı 5.000 TL manevi tazminatın davalılar Medine ve Bayram’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı E.. Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı E.. Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, trafik kazası sonucu vefat nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.ZMMS sözleşmesi ile motorlu araç işletenin 3. kişilere verdiği zararlar nedeniyle onlara karşı olan hukuki ve mali sorumluluğu güvence altına alınmaktadır. Bu tür sigortada kazaya neden olan araç işletenin hukuki sorumluluğu güvence altına alınmış olduğundan sigortacının zarar giderim yükümlülüğünün de bu ilke çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Buna göre, sigorta şirketleri sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti dahilinde zarar miktarından sorumludur. Yani sigortalının kusuru oranında sorumludur.

Davacılar, ölümle sonuçlanan kazaya sebebiyet veren karşı aracın malik, sürücü ve trafik sigortacısına karşı dava açmıştır. Davalı E.. Sigorta A.Ş. karşı aracın trafik sigortacısıdır.

Mahkemece, davacıların desteği bisikletli sürücünün 6/8 oranında, davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu kabul edilmesine göre, davalının kusuruna isabet eden tazminata hükmedilmesi gerekirken, hesaplanan tazminattan davacı tarafın kusuruna isabet eden tazminat miktarı mahsup edilmeden tamamına hükmedilmesi doğru bulunmamış, hükmün temyiz eden davalı E.. Sigorta A.Ş. yararına bozulması gerekmiştir.

3) Kabule göre de, hükme esas alınan 01.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına göre kabul edilen PMF yaşam tablosuna göre anne için 8.806,40 TL, baba için 11.140,40 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplandığı halde, mahkemece davacı baba Hayati için 8.806,40 TL, davacı anne Saime için 11.140,40 TL tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.