KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/13540 E., 2015/3282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nın davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta yolcu iken gerçekleşen kazada vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek ıslahla birlikte davacı ... için 4.576 TL, davacı ... için 2.362 TL, davacı ... için 2.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacılara bir miktar ödeme yaptığını ve sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 4.576 TL, davacı ... için 2.362 TL, davacı ... için 1.778 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verildikten sonra, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre, lehlerine hükmedilen tazminat miktarları 3.666 TL'nin altında kalan ... ve ... lehine maktu, davacı ... yararına ise nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin tek kalemde ve hatalı hesaplanmış olması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/13540, K. 2015/3282, 24 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama