Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/13946 K.2013/13091

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği Gülfidan Güvercin'in davaların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş Ahmet için 100.000,00 TL manevi, davacı çocuk Emrah için 100.000,00 manevi, davacı çocuk Ebru için 100.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı eş Ahmet için 60.000,00 TL manevi, davacı çocuk Emrah için 35.000,00, davacı çocuk Ebru için 35.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm davalılar ve davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda manevi tazminatın çok takdir edilmiş olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; davacı eş Ahmet için 40.000,00 TL manevi, davacı çocuk Emrah için 25.000,00, davacı çocuk Ebru için 25.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi

2013/13946

2013/13091

Kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülükde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm olayından duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yüksek düzeyde manevi tazminata karar verilmiş olması nedeni ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğu belirtilerek manevi tazminat miktarları düşürülerek yeniden hüküm kurulmuştur. Ancak yerel mahkeme tarafından ikinci kez takdir edilen manevi tazminat miktarları yukarıdaki ilkeleri karşılamaktan uzak olup, bozmanın gereğinin yerine getirilmemiş olması doğru görülmemiştir.