Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14288 K.2014/5706

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı U.. E.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Ayhan aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı Ulaş’a satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir. Davalı Ulaş vekili davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı borçlu Ayhan usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı Ulaş vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarında 3. kişinin borçludan satın aldığı malı elinden çıkarması ve satın alan dördüncü kişinin davaya dahil edilmemesi ya da davaya dahil edilmekle birlikte iyi niyetli olduğunun anlaşılması halinde İİK’nın 283/2 maddesi uyarınca bedele dönüşen davada üçüncü kişinin dava konusu malı elinden çıkardığı tarihteki gerçek değeri oranında bedelle sorumlu tutulması gerekir.

Somut olayda taşınmaz 3. kişi Ulaş’ın elinden çıkmış ve kat irtifakı kurulduktan sonra da değişik kişilere satılmıştır. Davacı tarafa bu davalıları davaya dahil edip etmeyeceği başka bir deyişle davanın bedele dönüşüp dönüşmediği hususunu tespit etmeden yazılı şekilde davada taraf olmayanların haklarını ihlal eder şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş davanın dayanağı takipteki borcun doğum tarihinin 3. kişiye satış yapıldığı sırada doğup doğmadığının belirlenmesi ve davacı tarafından 3. kişiden sonraki malikler davaya dahil edildiği takdirde varsa delillerinin toplanması ve hasıl olan sonuca göre bir karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetli değildir.