Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14326 K.2013/15917

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait otobüs ile davalıların maliki ve sürücüsü olduğu kar kürüme aracının çarpışması sonucu otobüsün hasarlandığını, olayda davalı sürücünün tam kusurlu bulunduğunu belirterek 12.829,08 TL. hasar bedeli ve 3.600,00 TL. kazanç kaybı olmak üzere toplam 16.429,08 TL’ndan, davalı aracının trafik sigortasından tahsil edilen 5.750,00 TL’nın mahsubu ile kalan 10.679,00 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire’nin 02.4.2012 tarih, 2012/2695 Esas ve 2012/3950 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 6.407,40 TL.nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen kusur oranı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tazminat yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; Dairemizin 2007/4385 Esas sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, dava konusu olay nedeniyle davacının uğradığı toplam zarar bedeli bilirkişi raporu gereğince 15.200,00 TL. olup, buna göre; davalı yanın % 60 oranındaki kusuruna isabet eden kısım 9.120,00 TL. olduğundan, bu miktardan da dava dışı sigorta şirketinden davadan önce tahsil edilen 5.750,00 TL.nın mahsubu sonunda mahkemece bakiye 3.370,00 TL. maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalılar aleyhine fazla tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.