Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14518 K.2015/553

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinden ...'nin kullandığı, ...'ın ise yolcusu olduğu araca, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın çarpması sonucu müvekkillerinin yaralanarak daimi maluliyete uğradıklarını ileri sürerek ıslahla birlikte davacı ... için 1.731,03 TL, davacı ... için 186.698,52 TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuş, davalı ... ise, zararın aracın sigortacısı tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 1.731,03 TL; davacı ... için 176.926,75 TL maddi tazminat ile, davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Şti. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluk hukukunun amacı, zarar görenin uğramış olduğu gerçek zararı gidermek, kaybolan bir değeri yerine, nitelik veya nicelikçe benzer bir değeri koymaktır. Bu nedenle mahkemece davacının gerçek zararı belirlenerek hüküm altına alınmalıdır.

Sürekli iş göremezlik zararı hesabında muhtemel yaşam süresinin belirlenmesinde PMF tablosundan faydalanılması hususu tartışmasız olup, hal böyle iken, mahkemece hükme esas alınan 15.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda CSO tablosu kullanılmış olması isabetli değildir.

Ayrıca; davacı ...'nin sürekli iş göremezlik zararının hesaplanmasında pasif dönem için de hesaplama yapılması gerekmekte ise de; bu dönemde davacı ...'nin hesaplamaya esas gelirinin asgari ücret olması gerekirken, alacağı emekli maaşının pasif dönem geliri olarak kabul edilmesi de doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.