Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14715 K.2013/15384

Davacılar vekili, dava dışı üçüncü kişilere ait araçların karıştığı kazada müvekkillerinin ayrı ayrı çocukları Mehmet Bilgin ve Mustafa Barkan’ın öldüğünü, davalı sigortanın araçlardan birinin trafik (ZMSS) sigortacısı olduğunu, diğer araç bakımından ise trafik sigorta şirketi iflas ettiği için davalı ...’nın sorumlu olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, şimdilik her bir davalıdan toplam 6.000,00’er TL destek tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yönünde verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece Dairemizin 26.4.2010 tarih, 2010/1094-3844 E/K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, faiz başlangıç tarihi yönünden davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin davalı ... yönünden yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalı Ak Sigorta A.Ş. yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, 2918 sayılı KTK'nun 99 ve ZMSS Genel Şartlarının B.2.maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Dosya kapsamından, davacı tarafça dava açılmadan önce davalı sigorta şirketine usulüne uygun bir müracaat yapılmadığı görülmekte ise de; davalı sigorta şirketinin davacı tarafa dava konusu olay sebebiyle 25.3.1999 tarihinde kısmi bir ödeme yaptığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, davalı sigorta şirketinin bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, bu davalı hakkında hükmedilen tazminat yönünden bu tarihten itibaren faizle sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.