Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/15014 K.2015/2706

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı .... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin annesi olan ..'ya çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 3.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların her birisi için 25.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davaya konu kaza nedeniyle murisin eşi davacı için 2.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalı ... aleyhine açılan asıl dava ile birleşen davanın açılmamış sayılmasına, davalılar ... ve .... aleyhine açılan maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına, davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 7.000,00'er TL ve davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın, davalılar ... ve ...'nden müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin ve davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasında kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hüküm fıkrasının dördüncü bendinde davacılar lehine toplam 31.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilmiş olmasına rağmen faiz konusunda bir karar verilmemesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.