Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/15048 K.2015/3191

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın davacıya çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, geçici iş göremezlik ve tedavi gideri yönünden ıslahla birlikte toplam 1.461,27 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, ıslah edilen maddi tazminat talebi ile manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davacının maddi tazminat talebi yönünden 1.461,27 TL'na hükmedilmiş olup, temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalılar vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin REDDİNE,

2-)Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;