Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/15339 K.2015/5330

i.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı . ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkilleri .'ın kemik kırıkları olacak şekilde yaralandığını, yaralanma sebebiyle tedavi, hastane, ulaşım masrafları yaptıklarını, müvekkili bir ay okula devam edemediği için ücretli etüt dersi almak zorunda kaldıklarını, yaralanma sebebiyle müvekkili .ile anne-babası olan diğer davacıların acı ve ıztırap çektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminat ile toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .. vekili; kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, araçta arızalı bir durum olmadığını, kazanın davacının dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle meydana geldiğini, tedavi masraflarının bağlı bulundukların kurum tarafından karşılandığını ve manevi tazminat talebinin afaki olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin kazadan sonra davacıyla yakından ilgilendiğini, tedavisini yaptırdığını ve tedavi masraflarını ödediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile toplam 249,69 TL maddi tazminat ile davacı Hasancan için 2.000,00 TL, davacı . için 2.000,00 TL ve davacı Anakız için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda davacılar lehine 249,69 TL maddi tazminat ile davacı Anakız için 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline hükmedilmiştir. Karara karşı sadece davalılar tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, maddi tazminat ile davacı Anakız için hükmedilen manevi tazminat yönünden verilen kararlar miktar itibariyle davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... ve davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Davalı ... ve davalı şirket vekilinin davacılar ve .. için hükmedilen manevi tazminat kararına karşı temyiz itirazlarına gelince,

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... ve davalı şirket vekilinin davacılar Hasancan ve Sinan için hükmedilen manevi tazminata yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.