Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/15633 K.2015/2469

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 08.07.2009 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın müvekkiline çarparak malul kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalı tarafça müvekkiline 11.536,00 TL tutarında ödeme yapılmış ise de, bu miktarın müvekkilinin zararını tam olarak karşılamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.04.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 21.769,53 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davacıya ödeme yapılmış olup karşılığında ibraname alındığını, talep edilen alacak için temerrüt oluşmadığını ve ticari faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü ile, 21.769,53 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 04.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.