KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/16634 E., 2015/3268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacıların desteği ...'ne çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı eş ... için 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 20.000,00 TL manevi tazminatın, çocuk ... için 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, desteğin anne ve babası ile kardeşleri için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini davacı eş ... için 66.954,99 TL, çocuk ... için 3.601,47 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.
Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 66.954,99 TL, davacı çocuk ... için 3.601,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının 09/05/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı eş ... için 10.000,00 TL, davacı çocuk ... için 10.000,00 TL, davacı anne ve baba için 5.000,00'er TL, davacı kardeşler için 3.000,00'er TL manevi tazminatın 09/05/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/16634, K. 2015/3268, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama