Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/17164 K.2015/3361

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin kızı/kardeşi ...'un otobüs durağında beklemekte iken, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde yaşamını yitirdiğini, kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ve aleyhinde ...

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/98 Esas sayılı dosyası ile ceza davası açıldığını, kızlarının ölümü nedeniyle davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığını ve tüm davacıların manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 27.500,00 TL ve davacı baba ... için 21.500,00 TL olmak üzere toplam 49.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen;

davacı anne ve baba için 50.000,00'er TL ve davacı kardeşlerin her biri için 20.000,00'er TL olmak üzere toplam 180.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sürücü ...'dan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazada asli kusurlu olmadığını, kusur durumunun net şekilde belirlenebilmesi için ceza davasının sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı olarak sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar nispetinde olduğunu, davacıların başvurusu üzerine 18.06.2012 tarihinde hak sahiplerine toplam 25.638,84 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kabulü ile, davacı ... yönünden 10.317,31 TL, davacı ... yönünden 11.195,94 TL maddi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihi olan 24.04.2012 tarihinden, davalı ... şirketinden 16.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, dava devam ederken davalı ... şirketi tarafından 18.06.2012 tarihinde davacı ...'e 11.182,69 TL, davacı ...'a 11.195,94 TL tutarında ödeme yapılması nedeniyle bu miktarlar yönünden esas hakkında verilmesine yer olmadığına;

manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ... için 12.000,00'er TL, davacılar ..., ...., ... ve ... için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir. 2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların kızı/kardeşi ...'un ölümü nedeniyle duydukları acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalı ...'ın sorumluluğunun niteliği göz önünde tutularak olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

3- Mahkemece, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davalı ... şirketi tarafından davacılara 18.06.2012 tarihinde yapılan 25.638,64 TL tutarındaki ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek hesaplanan maddi tazminattan mahsup edilmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir. Ancak davalı ... şirketince dava açıldıktan sonra yargılama aşamasında ödeme yapılmış olduğundan ödenen miktara faiz uygulanarak güncelleme yapılması doğru değildir. Bu durumda mahkemece, yargılama aşamasında yapılan ödemenin faiz uygulanmaksızın hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınarak sonucuna göre verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4- Davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun’unun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının A.3.maddesinin (e) bendi gereği, manevi tazminat, poliçe teminatı kapsamı dışındadır. Davada, davalı ... şirketinden maddi tazminat talebinde bulunulduğu halde, diğer davalılar aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden hesaplanan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden davalı ... şirketinin sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde diğer davalılarla birlikte sorumluluğuna verilmiş olması doğru görülmemiştir.