KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2013/17244 E., 2013/15492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili,müvekkillerin murisi ve desteği Ayhan Yurttaş'ın meydana gelen trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, davalı ...'nün yolun bakım ve onarımını yapmayarak kazadan dolayı sorumluluğunun bulunduğunu belirterek davacı eş için 40.000,00 TL manevi, 10.000,00 maddi, davacı çocuklar için 10.000,00'er TL maddi ve 25.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, İdarenin eylem ve işlemlerinden kaynaklanan davaların idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece, görevsizlik kararı verildiğine göre, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına A.A.Ü.T.’nin 7. maddesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Davalı taraf lehine vekalet ücreti
takdir edilmesine yer olmadığına karar verilmemiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nin geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/17244, K. 2013/15492, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama