Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/17923 K.2015/7494

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, zorunlu mali mesuliyet sigortacısı, ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin, aracın karıştığı trafik kazasında yaralandığını ileri sürerek, 500 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.070 ...(DM) sürekli işgöremezlik tazminatının davalılardan faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 21.05.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 187.142,00 TL'na artırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 187.142,00 TL maddi, 250 TL manevi tazminatın, (davalı ... 200 TL, davalı ... 550 TL, maddi tazminattan ve dava tarihinden itibaren yasal faizinden sorumlu olmak üzere) maddi tazminata ıslah tarihi olan 21.05.2012 tarihinden, manevi tazminata ise 19.03.1996 kaza tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm ve davalı....vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle sürekli iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK.nun 109/1.maddesinde "motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." denilmektedir. Aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; dava konusu trafik kazası, 19.03.1996 tarihinde meydana gelmiştir. Dava, 16.01.1997 tarihinde açılmıştır. Yargılama sırasında alınan ve ...htisas Kurulu tarafından düzenlenen 25.02.2011 tarihli raporda, davacının bu kaza sonucu vücut genel çalışma gücünü % 12,01 oranında kaybettiği belirlenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan tazminat bilirkişi raporunda davacının sürekli iş göremezlik zararının toplam 187.142,90 TL olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekili tarafından 21.05.2012 tarihli ıslah dilekçesi verilmiş ve maddi tazminat istemi, bilirkişi raporu doğrultusunda arttırılarak 187.142,00 TL tazminat istenmiştir. Davalı .... vekili 31.5.2012 tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece, dava ve ıslah dilekçesinde istenen toplam 187.142,00 TL maddi tazminata karar verilmiştir.

Dava konusu trafik kazasının, kaza tarihinde yürürlükte bulunan TCK.’nun 459/2. maddesi çerçevesinde cezayı gerektiren bir eylem niteliğinde bulunması, bu eylemle ilgili ceza davasının, aynı Yasa’nın 102/4 maddesi uyarınca aynı kazada bir kişi de öldüğü için 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olması, 2918 Sayılı KTK.’nun 109/2. maddesi uyarınca bu sürenin görülmekte olan maddi tazminat davası için de geçerli bulunması, 19.03.1996 kaza tarihinin üzerinden 10 yıl geçtikten sonra 21.5.2012 tarihli ıslah dilekçesi verilmesi ve zamanaşımı def’inin süresinde olması karşısında, somut olayda ıslah dilekçesi ile artırılan bölüm yönünden ceza zamanaşımının gerçekleştiği açıktır.

Bu durumda mahkemece, ıslah dilekçesi ile artırılan tazminat miktarının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.