Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/17986 K.2015/4495

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu, tedavi giderinin bir kısmının müvekkili tarafından karşılandığını açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 106.503,58 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacıya ödeme yaptıklarını, sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, müvekkillerinin kendilerini borçlu zannederek 14.000,00 TL tedavi gideri ödemesi yaptıklarını ileri sürerek, asıl davanın reddini savunmuş, müvekkilleri tarafından ödenen 14.000,00 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 103.187,05 TL tazminatın davalılar ... ...'den kaza tarihi olan 07/01/2006 tarihinden davalı .... (poliçedeki limitle sorumlu olmak ve dava tarihinden) hesap edilecek yasal faiziyle tahsiline, davacının 1471 TL tedavi gideri ile ilgili talebinin reddine, davalılar ... ve ...'ün 14.000 TL tedavi giderinin davacıdan tahsili ile ilgili talebinin reddine, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir

Davalı ..., poliçe limiti dahilinde 57.500.00 TL tazminattan sorumlu tutulduğuna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.