Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/18706 K.2013/16831

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ...’in kullandığı ve zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi bulunmayan aracın, davalı sigortanın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu dava dışı başka araç ile karıştıkları kazada müvekkilinin eşi ve iki çocuğunun öldüğünü, bu suretle ölenin mirasçıları olan müvekkillerinin zarar gördüklerini ileri sürerek, iki davalıdan ayrı ayrı 7.000,00.-TL destek tazminatının temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı sürücünün kusuru nedeniyle rücu edilecek kişi olduğunu, bu nedenle tazminat istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili, kusur ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, Dairemizin 12.04.2010 tarih, 2009/10424 Esas, 2010/3332 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile destekten yoksun kalma nedeniyle 7.000,00.-TL maddi tazminatın ayrı ayrı davalı Ak Sigorta A.Ş.'den 28.02.2008 tarihinden, davalı ...'ndan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin

hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılar aleyhine talep edilen maddi tazminatın kabulüne karar verilerek her bir davalı aleyhine ayrı ayrı 400,00.-TL vekalet ücreti taktir edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesi “(1)Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez” hükmünü içermektedir.

Buna göre, her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözönüne alınmaksızın, yukarıda belirtilen AAÜT'nin 12. maddesi gereğince karar tarihinde yürürlükte bulanan tarifeye göre eksik vekalet ücreti belirlenmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

Ne var ki, bu bentte açıklanan hususlar bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.