Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/18756 K.2013/17596

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu otobüsün 01/04/2011 tarihinde müvekkiline ait araca tam kusurlu olarak çarpması sonucunda maddi hasar meydana geldiğini, hasar miktarının tespit raporuyla da belirlendiğini ileri sürerek, şimdilik 1.744,77 TL hasar bedeli, 1.000,00 TL değer kaybı ile 200 TL ulaşım gideri olmak üzere toplam 2.944,77 TL'nin 01/04/2011 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Eshot Genel Müdürlüğü vekili, müvekkili idarenin ve aracı kullanan davalı sürücünün kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında davalı ...’in tam kusurlu olarak idareye ait araca zarar verdiğini, 230,10 TL hasar, 107,00 TL servis dışı kalma bedeli olmak üzere toplam 337,10 TL zararın tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davacının 2.944,77 TL, davalının 337,10 TL zararı bulunduğu, davacı- karşı davalı ...'in %25, davalı-karşı davacı Eshot sürücüsü davalı ...'nun %75 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl davada 2.208,50 TL tazminatın 01.04.2012 kaza tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karşı davada icra takibinde 84,20 TL asıl alacak ve 0,73 TL işlemiş faize yapılan itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820 TL’ne çıkarılmıştır. Asıl davada davacı ... 2.944,77 TL tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece 2.208,50 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş olmakla, reddedilen kısma göre davacı yönünden asıl dava kesin niteliktedir.

Karşı davada ise davacı Eshot Genel Müdürlüğü vekili icra takibinde 337,10 TL alacağa yapılan itirazın iptalini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmakla, davacı Eshot Genel Müdürlüğü ve davalı ... yönünden 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 427. maddesi gereğince karşı dava kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden asıl davada davacı ...’in, karşı davada davacı Eshot Genel Müdürlüğü ve davalı ...’in temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Asıl dava, trafik kazasından kaynaklanan araç zararının tahsiline ilişkindir.

Davalılar Eshot Genel Müdürlüğü ve ...’nun temyiz itirazları incelendiğinde, aksi ispatlanıncaya kadar geçerli resmi evrak niteliğindeki kaza tespit tutanağında davacı ... doğrultu manevralarını yanlış yapma eyleminden asli kusurlu olarak gösterilmiş ve davalı sürücü Onur’un kusuru bulunmadığını gösterir işaretleme yapılmış, mahkemece alınan makine mühendisi tarafından düzenlenen 25.03.2013 tarihli raporda ise davacı ... %25, davalı Eshot sürücüsü ...'nun %75 oranında kusurlu oldukları belirtilmiş, taraflar rapora itiraz etmiştir. Mahkemece, makine mühendisi tarafından düzenlenen raporda belirtilen kusur oranlarına göre karar verilmiştir. Ancak, kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, makine mühendislerinden oluşacak uzman bilirkişi kurulundan 25.03.2013 tarihli rapora yapılan itirazlar da değerlendirilerek, kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.