KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/18838 E., 2014/4807 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü olduğu kamyon üzerine davalı ... Elk. San ve tic.
A.Ş. ait ve bu şirket tarafından yüklenen beton trafonun kamyonun köprü altından geçtiği sırada koparak davacı ... idaresinde bulunan aracın üzerine düştüğünü, davacı ...’un yaralandığını, uzun süre çalışamadığını,davacı ...’ın davacının yaralanması nedeniyle futbol takımı ile yapacağı anlaşmayı yapamadığını maddi kaybı olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı ... için 1.000 TL. maddi, 15.000 TL. manevi, ... için 1.000 TL. maddi, 2.000 TL. manevi, eş ... için 4.000 TL. manevi, kızı ... için 2.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,
ıslah dilekçesi ile geçici ve daimi işgöremezlik tazminatı ve tedavi gideri için 4.670 TL. olarak ıslah etmiştir.
Davalı ... A.Ş. vekili sorumlulukları davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili, aracın teknik özelliklerini dikkate almadan ... Elk. AŞ. tarafından hatalı yükleme yapıldığından ... Elkt ...nin sorumlu olduğunu belirtmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... A.Ş. nin salt yükün kendisine ait olması nedeniyle sorumlu tutulamayacağından hakkında açılan davanın reddine, davacı ... için 4.670,83 TL. maddi, 15.000 TL. manevi, eş ... için 4.000 TL., diğer davacılar için ayrı ayrı 2.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davacı ... için talep edilen maddi tazminatın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/18838, K. 2014/4807, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama