KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/19830 E., 2015/4823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu/kardeşi ...'nin, 08/04/2012 günü yola dökülmüş mucur nedeniyle sevk ve idaresindeki aracın kontrolünü kaybetmesi neticesinde yaptığı tek taraflı kazada yaşamını yitirdiğini, müvekkillerinin ölümü nedeniyle müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, meydana gelen kaza sebebiyle davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 12.000,00 TL kazada hasarlanan aracın tamir bedeli, 1.500,00 TL cenaze gideri, 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 30.000,00 TL manevi tazminatın,
davacılar ... ve ... için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 30.000,00'er TL manevi tazminatın, davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı belediye vekili, kazanın Karayolları Şube Şefliği'nin hizmet alanı içerisinde meydana gelmesi sebebiyle müvekkili idarenin sorumluluğunun bulunmadığını, davada görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı KGM vekili, davanın öncelikle görev ve husumet yönünden reddini talep etmiş, esastan da reddini savunmuştur.
Mahkemece, davaya konu zararın her iki davalı idarenin de hizmet kusurundan kaynaklandığı, bu tür davaların idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsiz olduğu anlaşılmakla, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/19830, K. 2015/4823, 24 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama