Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/19892 K.2014/955

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hasarlanarak pert olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunu iddia ederek 11.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kazanın meydana gelmesine davacıya ait araç sürücüsünün kusurlu hareketinin neden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 1.898,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için alınan 20.01.2010 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, davalı sürücü Y.. Ç..'ın kusursuz, davacıya ait araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı tarafın itirazı üzerine alınan Adli Tıp Kurum Trafik İhtisas Dairesi'nin 07.02.2011 tarihli raporunda ise, davalı sürücü Y.. Ç..'ın %25, davacıya ait araç sürücünün %75 kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda belirtilen kusur oranları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, kazaya ilişkin ceza dosyası da getirtilerek, Karayolları Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.