Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/20353 K.2014/1737

İtirazın iptali istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi, ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, davacı ile davalının, davalı şirketin reklamlarının belli bir ücret karşılığında davacı meslek odasının aylık yayınlanan bültenlerinde yer alması kararlaştırılmasına rağmen, reklam ücretinin davalı şirketçe ödenmediği iddiasına dayalı olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının tacir olmadığı gibi davanın da ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının hizmet sunan satıcı, davalının ise bu hizmeti satın alan tüketici olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesi ise, davalı şirketin 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Yasanın 3/e maddesinde sayılan tüketici konumunda olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da Ticari işletmesini

İlgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacı tacir olmadığı gibi, davanın da 6102 Sayılı TTK hükümleri uyarınca ticari dava olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Ayrıca, davacı meslek odasının yayınladığı bültende reklam veren davalı şirketin, anılan hizmetten ticari faaliyeti kapsamında yararlanması düşünüldüğünde, davalının da 4077 Sayılı Yasa kapsamında "tüketici" tanımı içinde kalmadığı görülecektir. Bu durumda uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.