Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/20380 K.2015/6912

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada desteğin öldüğünü, davalının kırmızı ışıkta geçerek kazaya neden olması sebebi ile tam kusurlu olduğunu açıklayıp 10.000,00'er TL maddi, 50.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar, kaza nedeni ile üzgün olduklarını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre maddi tazminat talebi hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, eş için 7.000,00 TL, çocuklar için 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı

ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.