KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/20613 E., 2014/1519 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı idaresinde aracın 22.10.2012 tarihinde davacıya ait Rothweiller cinsi köpeğine çarparak yaralanmasına neden olduğundan, ameliyat ve tedavi masrafı olarak 1.080,00 TL maddi zarar ile 9.000,00 TL manevi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının köpeğinin saldırgan ve güvenlik amacı ile kullanılan bir köpek olarak, taşıtlara mahsus yolda zincir veya benzeri bağı olmadan başı boş gezdirilirken, aracına yandan çarparak saldırmış ve arabanın sağ arka kısmına çizerek zarar verdiğini, olayda kusuru olmadığını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; davacıya ait köpeğin bakıcısı tarafından tasmalı ve zincirli olarak gezdirilirken yol kenarında yürüdüğü esnada davalının sevk ve idaresindeki... plakalı aracın çarpması sonucu köpeğin sol arka bacağının kırıldığı ve ameliyat edildiği, bu operasyon sonucu 1.080,00 TL tedavi gideri yapıldığı, davacının veteriner fakültesinde okuyan öğrenci olduğu, bu hali ile köpeğini çok sevdiğinin açık olduğu, davalının haksız eyleminin davacının hayvanında meydana getirdiği zarardan dolayı davacının kişilik haklarının zarara uğradığı ve manevi dengesinin bozulduğunu gösterdiği, kazanın niteliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak 2.000,00 TL manevi, 1.080,00 TL maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm,
davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/20613, K. 2014/1519, 11 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama