Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/21063 K.2015/7310

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılar ...'un işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır biçimde yaralandığını ve iş gücü kaybı oluştuğunu, kazaya karışan her iki aracın da davalı ... şirketi nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, geçici ve sürekli iş gücü kaybı nedeniyle 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan, 100.000 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 10.12.2010 tarihli dilekçesi ile talebini 162.270,28 TL'ye, 15.8.2013 tarihli dilekçesi ile de 231.267,81 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sigortalının kusuru ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminat davasının kabulüne, 231.267,81 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden iki adet poliçe limiti ile sınırlı 160.000 TL'lik kısmının 08.04.2009 tarihinden, davalılar ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 5.000 TL manevi tazminatın davalılar ...

ve ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.'nun 83/son (HMK. md. 176) maddesi hükmü uyarınca taraflardan her biri yargılama sırasında ancak birer kez ıslah hakkını kullanabilir. Somut olayda, davacı taraf önce 10.12.2010 tarihli dilekçesi tazminat istemini 172.270,28 TL'ye, daha sonra 15.8.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle 231.267,81 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili tarafından bu ıslah dilekçesinin kabul edilmediği takip eden ilk oturumda açıklanmıştır. Böyle olunca mahkemece 15.8.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarın hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

2-Davacı vekilince davacının mermer ustası olarak çalıştığı belirtilmiş, davacı tarafından işi ve geliri konusunda herhangi bir belge ibraz edilmemiştir. Mermerciler esnaf odasının verdiği cevapta 25 yıllık mermer ustasının aylık gelirinin asgari ücret+prim kadar olacağı bildirilmiş, davacı tanıkları davacının aylık 1.000 TL ücret aldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece; tanıkların beyan ettiği 1.000 TL gelir esas alınarak yapılan hesaplamaya ilişkin bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir. Ancak dosyada mevcut kayıtlarına göre davacının asgari ücret düzeyinde aylık geliri olduğu anlaşılmış olup, davacı tarafından geliri net olarak ispat edilmiş değildir.

Böyle bir davada gerçek zararın belirlenmesi için, desteğin gelirinin daha net kriterler ile ortaya konulması gerekmektedir. Öncelikle davacıya bu konuda ispat imkanı verilmesi, kazadan önce yaptığı işi araştırılarak, çalıştığı işyerine ait defter, vergi, muhasebe kayıtları gibi kayıtların getirilmesi ve davacının işkolu ile ilgili kuruluşlara yazı yazılarak muhtemel gelirin tespit edilmesi ve bu miktara göre tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; tazminat hesabına ilişkin ilk rapora davacının itirazı olmadığı halde, maluliyet oranının değişmesi üzerine alınan ikinci raporda ilk rapordaki verilere göre hesaplama yapılmaması isabetli olmamıştır.