Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/2123 K.2014/7979

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar H.. Ö.. ve K.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı H.. Ö..'un alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 7.10.2010 tarihinde davalı K.. A..'e sattığını belirterek tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu H.. Ö.. vekili davanın reddini savnmuştur.

Davalı K.. A.. vekili,müvekkilinin dava konusu taşınmazı iyiniyetle ve banka kredisi ile aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazın tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen değeri arasında önemli fark bulunduğu bu nedenle tasarrufun yasa gereği bağışlama niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar H.. Ö.. ve K.. A.. vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece İİK 278/3-2 madde gereğince misli fark nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. İİK 278/3-2 madde gereğince misli farkın kabulü için taşınmazın tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen değeri arasında en az bir misli fark bulunması gereklidir.

Somut olayda bilirkişi tarafından belirlenen 315.145,00, TL piyasa değeri ile tapudaki satış bedeli olan 180.000,00 TL arasında misli fark bulunmadığı gibi, taşınmazın ipotek veya hacizle alınması durumunda tapudaki satış bedeline mevcut ipotek ve haciz tutarının eklenerek misli farkın varlığı tespit edilmelidir.

Davalı 3.kişi dava konusu taşınmazı 4.1.2010 tarihli İNG Bank'ın 205.510,00 TL ipoteği ile birlikte satın aldığından bu durumda da misli farkın varlığından sözetmek mümkün değildir. Bunun dışında davacı tarafından davalı 3.kişinin İİK 280/1 madde kapsamında kötüniyetli olduğu da ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.