Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/21401 K.2015/9855

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı kamyonun sürücüsünün kusurlu olarak çarptığı araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin murisleri Şükran ve Emine'nin hayatlarını kaybettiklerini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, Emine'nin vefatı nedeniyle 250, Şükran'ın vefatı nedeniyle 250 TL olmak üzere anne Zeliha için 500 TL, baba Duran için 500 TL destek tazminatının 4.1.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.3.2013 tarihinde talebini anne için 24.880,06 TL, baba için 24.880,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı aracın sürücüsünün kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, anne için 24.880,06 TL, baba için 24.880,06 TL maddi tazminatın 4.1.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Taraflar arasındaki ilişkinin TTK.’nda düzenlenen zorunlu mali sorumluluk sigortası sözleşmesinden kaynaklanmasına ve taşımanın yapıldığı aracın ticari nitelikte kamyon olmasına göre, avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi;

davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan, her bir davacı yönünden kabul edilen tazminat tutarı dikkate alınarak ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de bu konulardaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.