KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/2329 E., 2013/5862 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili müvekkiline ait davalıya ticari kasko sigortalı biçerdöverin buğday biçerken helezonuna taş girmesi nedeniyle hasarlanarak arıza yaptığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.056,84 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... şirketi vekili, kasko sigortalı biçerdöverin buğday biçme faaliyeti sırasında helezonuna taş alması sonucu oluşan zararın poliçe teminatı kapsamında bulunmadığını bildirip hasar miktarına da itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 2.950,00 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Dava dilekçesinde yasal faiz istendiği halde, talebin aşılması suretiyle yasal faiz yerine avans faizine hükmolunması doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/2329, K. 2013/5862, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama