Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/2621 K.2013/5913

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 1.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 2.000 TL tedavi gideri ve iş göremezlik tazminatı, davacı eş ... için 6.000 TL, diğer davacılar için 3.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... hakkındaki davanın reddine dair karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat konusundaki önceki karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda da yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacılar için 750'şer TL manevi tazminatın davalı ... ve sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nin 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk hükmü davalı ... temyiz etmediği için ilk hükmün bu davalı yönünden kesinleşmiş olduğu dikkate alınmadan diğer davalılar lehine olan manevi tazminatın fazla olduğuna dair bozma ilamına uyularak verilen yeni hükümden davalı ... de yararlanacak şekilde karar verilmesi isabetli değildir.