Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/2885 K.2014/2412

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalıların, davacılar vekilinin 19.12.2012 tarihli katılma yoluyla temyiz talebi mahkemenin 21.12.2012 tarihli ek kararı ile red edildikten sonra, anılan ek karar davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'in işleteni, ...sigortacısı olduğu araç ile diğer davalıların işleteni ve trafik sigortacısı oldukları aracın karıştığı trafik kazasında, davalı ...'e ait araç içinde yolcu olarak bulunan davacı ...

oğlu ve diğer davacıların babaları ve destekleri olan ...'in vefat ettiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı eş için 41.136,57 TL., davacı anne ... için 6.475,04 TL. ve davacı çocuk ... için 5.590,86 TL. destekten yoksun kalma tazminatının avans faiziyle tüm davalılardan, davacı eş için 10.000,00 TL.,

diğer davacı çocuklar ve anne için ise 5.000,00'er TL. olmak üzere toplam 40.000,00 TL. manevi tazminatın yasal faiziyle sigorta şirketleri dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirketler vekilleri ve diğer davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacıların ıslah edilen maddi tazminat taleplerinin yasal faiz işletilmek suretiyle kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise davacı eş için 4.000,00 TL., diğer davacıların her biri için 2.000,00'er TL. olmak üzere kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş, davacılar vekilinin 19.12.2012 tarihli katılma yoluyla temyiz talebi mahkemenin 21.12.2012 tarihli ek kararı ile red edildikten sonra, anılan ek karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi davacı vekiline 10.12.2012 tarihinde diğer davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi ise 15.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, buna göre davacılar vekilinin 19.12.2012 tarihli katılma yoluyla temyiz talebi yasal süresinde olduğundan, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin mahkemenin 21.12.2012 tarihli ek kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden ortadan kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

2-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-) Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda, zarar veren araç ticari nitelikte çekici olduğundan, haksız eylemin de TTK.’nun 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımasına göre, dava dilekçesinde maddi tazminat yönünden avans faizine karar verilmesi talep edilmiş olup, mahkemece, talep gibi hükmedilen maddi tazminata avans

faizi uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.