Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3243 K.2014/3954

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı İ. Gıda Nak.Ltd.Şti. ve Z.. B.. vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu davalıya ait otobüsün sürücüsünün kusurlu hareketi ile kaza yapması sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu ileri sürerek 10.000 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiz ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekileri; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delilere göre davanın kısmen kabulü ile 6.650 Tl maddi 50.000,00 TL manevi tazminatın(manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki diğer davalılardan) tahsiline dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı İ. Gıda Nak.Ltd.Şti. ve Z.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İ.Gıda Nak.Ltd.Şti. ve Z.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava kısmen kabul kısmen reddedildiğine göre, mahkemece, kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine A.A.Ü.T. uyarınca, reddedilen kısım üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

4-Davacı vekili, dava dilekçesi ile talep ettiği tazminatlar için kaza tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacı vekilinin faiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.