Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3403 K.2014/487

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu olarak bulundukları sırada meydana gelen tek taraflı kazada yaralandıklarını belirterek çalışma gücü kaybı nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak Seçil için 4.000,00.-TL, Ümit için 3.500,00.-TL olmak üzere toplam 7.500,00.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı G.. H..'na usulüne uygun davetiye tebliğine karşın duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu ve davacı S.D.'in % 87, davacı Ü.. Y..'in % 47 oranında sürekli çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile çalışma gücü kaybı nedeniyle davacıların her biri için ayrı ayrı 30.000,00.-TL olmak üzere toplam 60.000,00.-TL maddi tazminatın 17.02.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı G.. H.. davalı Ü.. Y.. yönünden SGK tarafından ödenen tedavi giderlerinin tahsili için aleyhine açılan davalar sonucu ödeme yaptığını belirterek mükerrer ödeme nedeni ile davalıların sebepsiz zenginleştiği yönünde temyiz itirazı ileri sürmüştür.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından zarar görenlere bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi bakımından önemli olduğu açıktır.

Somut olayda davalı G.. H.. tarafından SGK'na Ü.. Y..'in yaralanması nedeni ile açmış olduğu davalar sonucunda İcra takibi yolu ile 04.09.2008 tarihinde 36.745,13.-TL, 07.04.2011 tarihinde 8.556,60.-TL ödeme yaptığı, ayrıca mahkemece SGK'ya yargılama aşamasında yapılan ödemelerin rücuya tabi peşin sermaye değerli ödeme yapılıp yapılmadığı yönünde müzekkere yazılmış ise de kurum tarafından verilen cevapların belirtilen hususu açıklığa kavuşturmaya yeter olmadığı da anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davacıların yolcusu olduğu aracın trafik sigortasız olması nedeni ile G.. H..nın teminatı altında olan aracın neden olduğu trafik kazasında yaralanan davacılara SGK tarafından maaş bağlanıp bağlanmadığı ve her hangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ile zarar görenlere bağlanan maaş veya ödemelerin rücuya tabi olan ve peşin sermaye değerli bir gelir veya ödeme olup olmadığının araştırılması, rücuya tabi olduğunun anlaşılması halinde, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin sorularak hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.