Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/37 K.2013/17618

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı Gökaylar Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Gökay Usta vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, sürekli ve geçici çalışma gücü kaybı nedeni ile Keziban için fdhst 1.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca Keziban için 10.000,00.-TL, Ömer için 5.000,00.-TL, çocukların her biri için ayrı ayrı 2.500,00,-TL olmak üzere toplam 20.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan, sigorta şirketi yönünden dava, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı HDI Sigorta A.Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Gökaylar Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili, kazada kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücü % 25 oranında kusurlu ve davacı Keziban'ın % 13.1 oranında sürekli çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddiyle, geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı nedeni ile 10.030,64.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, Keziban için 5.000,00.-TL, Ömer için 2.000,00.-TL, çocukların her biri için ayrı ayrı 1.000,00.-TL olmak üzere toplam 9.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan 29.03.2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, bakiye tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı Gökaylar Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar Gökaylar Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili meydana gelen trafik kazasında davacı Ömer'in motosikletinde yolcu olarak bulunan davacı Keziban'ın yaralanması nedeni ile maddi tazminat talebiyle kazaya karışan karşı araçların işletenleri, sürücüleri ve trafik sigortacılarına karşı dava açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı sürücü ... % 25, davacı sürücü ... % 75 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, sözkonusu kusur oranına yönelik temyiz itirazları reddedilmiştir.

BK'nın 50, 51. maddesi ve müteselsil sorumluluk esaslarına göre, kusurlu oldukları belirlenen davalıların zararın tamamından sorumlu olması gerekir. Diğer yandan, davalı işletenin, 2918 sayılı KTK.nun 86. maddesi, davalı ZMSS, aynı yasanın 91.maddesi, davalı sürücüsü ise, BK'nın 41 ve devamı maddeleri uyarınca zarardan müteselsilen sorumludurlar.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, BK'nın 141. 142. maddesine göre, borcun tamamından sorumludur. Nitekim, 2918 sayılı KTK'nın 88/1 maddesinde

trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. BK'nın 146. maddesi uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre, birbirlerine rücu hakları da mevcuttur.

Açıklanan ilkeler altında somut olaya baktığımızda davacı davasını teselsül hükümlerine göre açmış, zararın tamamının müteselsilen tahsilini talep etmiş olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen 40.122,20.-TL tazminat miktarının tamamı yönünden davalıların sorumluluğunun bulunduğu düşünülerek karar verilmesi gerekirken, yolcusu olduğu aracın sürücüsünün kusuru oranında tazminattan indirim yapılarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de, kabul edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarına olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş olması ve olay tarihinin 29.03.2007 olmasına karşın kaza tarihinin 29.03.2009 olarak belirtilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.