KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/3718 E., 2014/3152 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2014
- Mahkemesi
- Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/11/2012
- Numarası
- 2011/686-2012/486
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;
-K A R A R-
Davacı vekili, davalının işleteni-sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada davacının aracının hasar gördüğünü ileri sürerek 5.000,00 TL değer kaybı ve 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 4.500,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarına bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 818 sayılı BK'nın 49. maddesine göre şahsiyet hakkı hukuka aykırı şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Tek başına malvarlığı değerlerinin uğradığı zarar kişilik hakkı içinde korunan bir zarar değildir. Somut uyuşmazlık yönünde kazada davacı ya da eşi yaralanmamış aracı hasar görmüştür. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığı gerekçesi ile reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/3718, K. 2014/3152, 6 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama