Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3823 K.2013/3658

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar ve davalılar ... Mad. Yağ San. ve Tic. Ltd. Şti ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.3.2013 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalılar ... Mad. Yağ San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... AŞ tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunanlar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin eşi ve babaları olan ...'nın kullandığı araçla, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu ... 'nın vefat ettiğini ileri sürerek ıslahla birlikte davacı ... için 186.620,77 TL, davacı ... için 14.127,54 TL, davacı ... için 26.268,50 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için 75.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... Mad.Yağ....ve Tic.Ltd.Şti. Vekili cevap dilekçesinde, ceza davasında alınan kusur raporunu kabul etmediklerini, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı ... için 186.620,77 TL, davacı ... için 14.127,54 TL, davacı ... için 26.268,50 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı ... için 8.000 TL, davacılar ...,... için 6.000'er TL olmak üzere 20.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Mad.Yag....ve Tic.Ltd.Şti.'nden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketinin bakiye 109.237,34 TL poliçe limiti ile sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... Mad.Yag....ve Tic.Ltd.Şti. vekili ile davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... Mad.Yag....ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların kusur oranları hususunda ayrı bir inceleme yapılmamış, ceza dosyasında alınan ve davalı ...'a asli ve tam kusur veren 22.10.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Davalının mahkumiyetine ilişkin Uşak Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/156 Esas, 2010/209 Karar Sayılı, 22.07.2010 tarihli kararı ise henüz Yargıtay incelemesinde olup, kesinleşmemiştir. Mahkemece kusur konusunda yeni bir inceleme yapılmaksızın, ceza dosyasında alınan rapora itibar edilmesi durumunda, ceza dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi zorunludur. Hal böyle iken, mahkemece davalı tarafın bu yöndeki itirazları reddedilerek, ceza davasının kesinleşmesi beklenmeksizin karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Müteveffanın gelirinin belirlenmesi noktasında, TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası Uşak Şubesi ve Uşak Esnaf ve Sanatkarlar Odası'ndan bilgi istenmiş, mahkemece hükme esas alınan 18.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda gelen cevabi yazılarda bildirilen günlük yevmiye ücretlerinin ortalaması belirlenerek hesaplamaya baz alınmıştır. Bu belirlemede bir isabetsizlik olmamakla birlikte, ortalama günlük belirlenen ücret 365 günle çarpılmak suretiyle yıllık ücretlere ulaşılmıştır.

Oysaki, müteveffa inşaat ustası olup, TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası ...

Şubesi'nin 14.02.2011 tarihli yazısına göre, inşaat faaliyetlerine genellikle 15 Aralık-15 Mart tarihleri arasında ara verildiğinin belirtilmesi, müteveffanın mutlaka hafta tatili, bayram ve resmi tatillerden faydalanacağı gibi hususlar birarada değerlendirilerek müteveffanın ortalama yıllık gelirinin hakkaniyete ve hayatın gerçeklerine uygun olarak ortalama bir değer olarak belirlenmesi ve buna göre hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve hatalı bilirkişi incelemesine itibar edilerek hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece hükme esas alınan 18.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda davalı ... tarafından 07.01.2010 tarihinde davacılara ödenen 60.762 TL destekten yoksun kalma tazminatı güncelleme yapılmadan hesaplanan tazminattan mahsup edilmiştir.

Sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeyi destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmadan önce alan davacılar, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldıkları paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmişlerdir. Destekten yoksun kalma tazminatı bu hesaplamanın yapıldığı gündeki verilere göre hesaplanmalıdır.

Bu durumda, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacıya yapılan sigorta ödemesinin, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi de hesaplanarak ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetli değildir.

5-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi

tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, ölüm olayı nedeniyle duyulan acı ve kaza tarihi gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde olmayıp, makül ölçüde manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.