Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3920 K.2014/5159

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar C. U. Hiz. Ltd. Şti ve İ.. U.. vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu araç ile davacı İsa'nın sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucunda, davacı İsa'nın maluliyete uğradığını ve yaşam boyu bakıma muhtaç duruma geldiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı İsa için 52.626,28 TL. maluliyet tazminatı ile 73.449,10 TL. bakıcı giderinin tüm davalılardan, davacı İsa için 50.000,00 TL., davacı Emine için 30.000,00 TL. manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı İsa'nın maluliyete yönelik tazminat talebinin 52.526,28 TL. yönünden kabulüne, bakıcı giderine yönelik talebin 36.724,55 TL. yönünden kısmen kabulüne, davacı İsa'nın maluliyet oranına ilişkin fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, bakıcı giderine yönelik fazla istemin reddine, manevi tazminat taleplerinin ise davacı İsa için 10.000,00 TL., davacı Emine için 5.000,00 TL. olarak kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar C. U..Hiz.Ltd.Şti. ve İ.. U.. vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacı İsa'nın olay sebebiyle % 100 oranında maluliyete uğrayıp tedavisinin devam etmesi nedeniyle ıslahın zamanaşımı süresi içinde yapıldığının anlaşılmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

a-) Mahkemece davacı İsa yönünden bilirkişi raporu ile belirlenen bakıcı giderinden bakımın eşi tarafından yapılacak olması gerekçesiyle tazminattan % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; mahkemece benimsenen bilirkişi hesap raporunda kusur indirimi yapılmış olup, mahkemece bu şekilde belirlenen bakım gideri tazminatının tümünün hüküm altına alınması gerekirken açıklanan gerekçeyle ayrıca indirim yapılması isabetli değildir.

b-) BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, kaza tarihinde 42 yaşında olan davacı İsa ağır derecede yaralanarak % 100 oranında maluliyete uğramış, uzun süreler hastanede yatarak tedavi görmüş, yaşam boyu tedavi ve kontrol altında olacak şekilde sürekli bakıma muhtaç hale gelmiş ve hukuki kısıtlama altına alınmıştır. Diğer davacı eş Emine'nin de bu olayın etkisiyle ve aynı sebeplerle büyük acı ve elem duyduğu açıktır.

O halde, olaydaki kusur durumu ile meydana gelen olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğun niteliği de göz önünde tutularak, davacılar için hükmedilen manevi tazminatın olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşecek şekilde hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha arttırılması gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.