Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4062 K.2014/3955

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile kaza yapması sonucu müvekkillerin desteğinin hayatını kaybettiğini açıklayıp ıslah ile artırılan 10.011 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 780,00 TL cenaze giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıların destekten yoksun kalma taleplerinin reddi ile 780,00 TL cenaze ve defin giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemelri Kanunu'nun (HMK)geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeler Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiştir. Mahkemece kabul edilen miktara göre davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.