Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4247 K.2013/8367

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı işbölümü itirazına dair gönderme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava ve birleşen davalarda davacılar vekilleri davalıya ait su borusunun patlaması sonucu müvekkillerine ait işyerlerinin zarara uğradığını ileri sürmüşler, davacı ... şirketleri ise hasar bedellerini müvekkillerine ödediklerini belirterek ödedikleri bedellerin rücuen davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili tüm davalara vermiş olduğu cevap dilekçesi ile görev ve işbölümü itirazında bulunarak tazminat istemlerinin yerinde olmadığını, davacıların zararının sigortalarınca karşılandığını savunup davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığının 2.5.2012 tarih ve 2011/13310 esas-2012/7051 karar sayılı ilamına uyularak davalı tarafın işbölümü itirazının kabulü ile dosyanın Ankara Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu kez mahkemece verilen işbölümüne dayalı gönderme kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dört ayrı dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat, birleşen 6 ayrı dava ise işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatların rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 2.5.2012 tarih ve 2011/13310 esas- 2012/7051 karar sayılı ilamına uyalmak suretiyle iş bölümüne dayalı gönderme kararı verilmiştir. Gönderme kararı ile dava sona ermez. Bilakis

davaya gönderilen mahkemede devam edilir ve davanın esası hakkında orada hüküm kurulur. Mahkeme gönderme kararı ile o davadan elini çeker. Bu nedenle nihai bir karardır. Yalnız diğer nihai kararlardan farklı olarak, gönderme kararı yalnız başına temyiz edilemez, verildiği anda kesin nitelik taşır. Bu nitelikteki karar ancak esas hakkındaki hükümle birlikte temyiz edilebilir. Gönderme kararının yanlış olması yalnız başına esas hükmün bozulması için yeterli bir sebep değildir. Gönderme kararı yalnız başına temyiz edilemez ise de, kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaştırılması mümkün olmayan nihai bir hükmün yanılgı sonucu gönderme kararı ile birlikte verilmesi halinde, bu hükmün ancak kararla bağdaşmayan kısmının temyizi istisna teşkil eder.