Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4343 K.2014/5218

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili müvekkillerinden F.. A..’ın motosikletle seyir halinde bulunduğu sırada, davalılardan O.. Ç..’in maliki, B.. Ç..’in sevk ve idaresindeki aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu yaralanıp sürekli iş göremez hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkili F.. A.. için 100,00 TL maddi tazminat ile yine F.. A.. için 10.000,00 TL N.. A.. için 5.000,00 TL ve K. C. A. için de 3.000,00 TL manevi tazminatın 11.02.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istemiş, 14.09.2002 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminatla ilgili talebini 42.902,33 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar O.. Ç.. ve B.. Ç.. kusura itiraz ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı F.. A..’ın maddi tazminat davasının kabulü ile 100,00 TL’nin 07.04.2010 dava tarihinden, 42.802,33 TL.’nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline yine davacılardan Ferhat İçin 10.000,00 TL, Nuray için 3.000,00 TL, Kubilay için de 2.000,00 TL manevi tazminatın 07.04.2010 dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalılar vekili hükme esas bilirkişi raporunda belirtilen 1.306,80 TL tedavi giderinin maliki ve sürücüsü olduğu aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı tarafından davacıya ödendiğini belirtip, bu ödemeye ilişkin dekont fotokopisi sunmuştur. Bu durumda tedavi giderlerine ilişkin olarak davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın sigortacısı tarafından davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3.Manevi tazminat yönünden davacılar N.. A.. ve K. A. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen bölüm için kendilerini vekil ile temsil edilen davalılar yararına vekalet ücretine hükmolunmaması doğru değildir.