Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4346 K.2014/3698

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin gayriresmi olarak birlikte yaşadığı F.D.’un davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracı sevk ve idare ettiği sırada gerçekleşen trafik kazası sonucu vefat ettiğini belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunup sorumluluklarının poliçe limiti ve davacının yoksun kaldığı gerçek destek miktarı ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre aynı konuda daha önceden açılmış ve halen görülmekte olan derdest dava olması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu sebebiyle HMK’nin 115. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan vefat nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Tarafları ve konusu aynı olan Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/643 esas sayılı önceki davası 04.01.2008 tarihinde açılmış, 02.02.2011 günü takipsiz bırakıldığından işlemden kaldırılmış ve 03.05.2011 tarihinde de açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2005 gün ve 2005/1-675 E, 743 K. sayılı ilamı gereği, mahkemece derdestlik ilk itirazının kabulü ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği tarihte derdestlik itirazının nedeni olan önceki dava açılmamış sayıldığından, derdest davadan söz etme olanağı kalmamıştır. Bu sebeple davanın esasının incelenmesi gerekirken derdestlik itirazının kabulü doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.