Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4484 K.2014/4286

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkilin murisi ve desteği İ.. K..'in davalının sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı anne için 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile sigortacı tarafından yapılan ödemeler ile maddi zararlar karşılandığı için maddi tazminat talebinin reddine ve 6.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, 23.04.2009 tarihinde meydana gelen olayda davacı için takdir olunan manevi tazminatın çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.