Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4513 K.2014/5196

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. H.. vekili ile davalı K.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi Üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin sürücüsü olduğu araçla, bir kısım davalının murisi olan İ.. T..'ın kullandığı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralandığını, malul kaldığını, karşı aracın zorunlu trafik sigortasının bulunmadığını, davalı K.. A..'nin müvekkiline ait aracın ferdi kaza sigortacısı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.500,00 TL maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmesini talep etmiş, 15.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 23.000,00 TL'ye yükselttiklerini, bunun 18.000,00 TL'sinden davalı G.. H..'nın, 5.000,00 TL'sinden davalı K.. A..'nin sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davalılar G.Fonu ( G.. H..) ve diğer davalılar aleyhine açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulü ile, davacının dava dilekçesi ile 15.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi birlikte dikkate alınarak 23.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalılar S.. T.., E.. T.., E.. T.. ve D..

T..'ın hükmedilen maddi tazminattan sorumluluklarının dava dilekçesinde istenilen maddi tazminattan 2.500,00 TL ile sınırlı olmasına, davalı K.. A..'nin hükmedilen maddi tazminattan sorumluluğunun 6850-0210-00506122 nolu motorlu kara taşıt araçları karma sigorta poliçesinden dolayı olduğunun ve bu poliçede belirtilen teminat limiti ile sorumlu olduğunun tespitine, davalı G. Fonunun ( G..

H..) hükmedilen maddi tazminattan sorumluluğunun kaza tarihi itibariyle asgari trafik teminat limiti ile sınırlı olduğunun tespitine, davacının davalılar G.. H.. (G. Fonu) ve K.. A.. aleyhine açtığı manevi tazminat davasının ayrı ayrı reddine, davacının davalı Hazine Müsteşarlığı aleyhine açmış olduğu maddi manevi tazminat davalarının husumetten reddine, davacının davalılar S.. T.., E.. T.., E. T.ve D..

T.. aleyhine açtığı manevi tazminat davasının kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı G.. H.. vekili ile davalı K.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda, davalı H.. M.. hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamışken, gerekçeli kararda anılan davalı yönünden davanın reddine karar verildiğinin belirtilmiş olması yukarıda açıklanan yasa maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı K. A.Sigorta A.Ş., poliçe limiti dahilinde 5.000.00 TL tazminattan sorumlu tutulduğuna göre, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinden sorumluluğu da limitin hükmedilen tazminata oranlanması suretiyle belirlenmesi gerekirken, tamamından sorumlu tutulması doğru değildir.

3-Bozma nedenine göre davalı G.. H.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.