Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5155 K.2013/7638

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla, davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpıştıklarını, müvekkiline ait aracın hasara uğradığını, davalının tam kusurlu olduğunu belirterek araçta oluşan değer kaybı nedeniyle 10.000,00 TL ile aracın tamir süresince kullanılamaması nedeniyle araç yoksunluk zararı nedeniyle de 200,00 TL olmak üzere toplam 10.200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; “...davanın kabulü ile 10.200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine...” karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin,aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde, hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Aynı Yasa’nın 388. maddesinde; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanının hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, "...davacı tarafından yapılan 203,10 TL yargı harcı ve 35,00 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 1.104,85 TL yargılama masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." biçiminde karar verilmiştir. Mahkemece, hüküm fıkrasında, yargılama giderleri eksik gösterilmiş ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin toplam miktarı da fazla hesaplanmıştır. Şöyle ki, hüküm fıkrasında gösterilen yargılama giderlerinin toplanması sonucu bulunacak miktar, hüküm fıkrasında gösterilen toplam miktar 1.104,85 TL sına tekabül etmemektedir.

Mahkemece, hüküm fıkrasında, yargılama giderlerinin tam ve eksiksiz olarak gösterilmesi ve toplam yargılama giderinin doğru olarak hesaplanması gerekirken, davacı tarafından yapılan, yargılama gideri niteliğinde olan 346,00 TL tespit masrafının, yargılama giderleri arasında gösterilmemesi ve toplam yargılama giderinin 584,10 TL olmasına rağmen, davalı aleyhine fazla miktarda yargılama giderine hükmedilmiş olması, doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.