Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5165 K.2014/4199

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde bulunduğu araca, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 06.08.2009 tarihinde tam kusurlu olarak çarpması nedeniyle müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, 10.000 TL manevi tazminat ile şimdilik toplam 9.115 TL maddi (4.250 TL araç hasarı, 865 TL tedavi gideri, 4.000 TL geçici iş göremezlik) tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle tedavi gideri talebini 5.163 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücü Tayfur'un kazada %100 kusurlu olduğu, davacının araç maliki olmaması nedeniyle hasar talebinin kabul edilmediği, davacının 3.195,50 TL geçici iş göremezlik, 5.163 TL tedavi gideri zararı bulunduğu gerekçesiyle 8.358,50 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın 08/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, trafik kazasında yaralanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafça dava dilekçesinde tedavi gideri ve iş göremezlik tazminatı için faiz talebinde bulunulmadığı halde bu kalemlerden oluşan maddi tazminata 08/08/2009 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi ve davanın kabul-ret oranına göre davalıların yargılama masraflardan sorumluluğuna karar vermek gerekirken yargılama masraflarının tamamından sorumlu tutulmaları doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.